Wat een heerlijke vakantie had moeten worden eindigt na 7 dagen in een Italiaans ziekenhuis. Wat voel je je dan machteloos, de taal niet spreken en al helemaal niet begrijpen. Na de diagnose was voor ons gelijk duidelijk, einde vakantie. In mijn linkervoet zijn 5 botjes gebroken en mijn rechtervoet zwaar gekneusd. In het ziekenhuis in Italié wilden ze me gelijk opereren, maar dat was voor ons geen optie. Als ik al geopereerd moest worden deed ik dat liever in Nederland. Dus goede raad was duur, Maurits is bij aankomst op de camping begonnen met pakken. De terugreis was zwaar.Vrijdags na thuiskomst naar ons eigen ziekenhuis, maar van opereren is geen sprake, wel 6 weken gips. Een hele opluchting!!!!
3 opmerkingen:
Als je het dan zo weer ziet, is het toch echt wel pech. Achteraf wel leuk dat je foto's hebt van ambulance e.d. Gelukkig dat je al weer nieuwe plannen hebt voor de volgende vakantie!
Hoi zus, heb net teruggebladerd door jouw hele blog. Als je dat dan zo ziet, valt me pas goed op hoeveel je al gemaakt hebt. Is gewoon leuk om terug te zien en te lezen. (en daar heb ik nu lekker de tijd voor)
Hallo Irma! Dit is een vakantie die je nooit zult vergeten. Wel is een ding duidelijk, onze mannen zijn goud waard als ze goed voor ons zorgen. Ik ben blij dat het wel goed gaat met je al gaat het genezen langzaam. Ik hoor dat je helemaal gek bent op Dame Blanche. Kom je een keertje met Sonja bij mij een eigen gemaakt ijsje eten als je weer op de been bent (letterlijk).
Liefs ~
Heidi
Een reactie posten